Tymon Tymański

Skocz do: nawigacji, szukaj
Tymon Tymański jako lider zespołu Tymon & The Transistors w 2008 roku

Tymon Tymański, właściwie Ryszard Tymański (ur. 30 września 1968 w Gdańsku[1]) – polski kompozytor, multiinstrumentalista, poeta, prozaik; twórca pojęcia yass. Założyciel i lider albo wspólider zespołów Miłość (1988), Kury (1992), Czan, NRD, Tymon i Trupy, Masło, Poganie, The Users, Tymański Yass Ensemble, Tymon & The Transistors, Polish Brass Ensemble, Jazz Out. Buddysta zen.

Działalność artystyczna

Zaczynał działalność muzyczną w drugiej połowie lat osiemdziesiątych jako basista i wokalista w nowofalowej grupie Sni Sredstvom Za Uklanianie. Później (na przełomie lat 80. i 90.), już jako kontrabasista, zasłynął jako odnowiciel polskiego jazzu (a zarazem twórca yassu) w zespole Miłość. Kwintet, w składzie którego znaleźli się inni trójmiejscy muzycy, Jacek Olter, Leszek Możdżer, Maciej Sikała i Mikołaj Trzaska, nagrał w sumie siedem płyt. Na trzech z nich gościnnie wystąpił afroamerykański trębacz Lester Bowie (Art Ensemble of Chicago). Miłość cztery razy z rzędu wybierana była najlepszym zespołem roku (ankieta czytelników czasopisma Jazz Forum) i została wyróżniona jako najlepszy polski jazzowy zespół lat 90. (ankieta krytyków JF). Popularność przyniosła Tymańskiemu również współpraca z zespołem Kury, w którym śpiewał i grał na gitarze basowej. Kury, skład których uzupełniali Piotr Pawlak oraz perkusista Jacek Olter – nagrały cztery płyty, z których najgłośniejsza, P.O.L.O.V.I.R.U.S., zdobyła nagrody Fryderyka '98 i Machinera '98.

Pierwsza płyta Kur, zatytułowana Kablox-niesłyna histaria, nawiązywała do alternatywnego rocka, jazzu oraz muzyki klasycznej, budząc skojarzenia z działalnością Franka Zappy. Ostatnia płyta Kur 100 lat undergroundu jest natomiast nasycona elementami rapu, hip-hopu i techno. Wraz z zespołem Miłość Tymański tworzył akustyczny jazz, zaś z formacją Tymański Yass Ensemble proponuje elektryczny jazz z elementami alternatywnego rocka i transowego etno.

Tymański od lat równolegle prowadzi zespoły alternatywno-rockowe i jazzowe, grając na elektrycznej gitarze lub na kontrabasie. Jednym z nich jest formacja Tymon & The Transistors, z którą nagrał dwie płyty (pierwsza z nich stanowi soundtrack do głośnego filmu Wesele Wojtka Smarzowskiego), obficie nagradzanego na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni i festiwalu Polskiej Akademii Filmowej Orły 2003. Tymański Yass Ensemble, to gwiazdorska konstelacja trzech pokoleń polskiego alternatywnego jazzu. Z kolei Polish Brass Ensemble to sekstet, który powstał przy okazji współpracy z Dave'em Douglasem.

Współpracował m.in. z Lesterem Bowie, Johnem Zornem, Dave'em Douglasem, Chrisem Speedem, Jimem Blackiem, Lechem Janerką, Robertem Brylewskim, Antonim Gralakiem, Aleksandrem Koreckim, Włodzimierzem Kiniorskim, Mikołajem Trzaską, Leszkiem Możdżerem, Jackiem Olterem, Tomaszem Gwincińskim, Jerzym Mazzollem.

Skomponował muzykę do filmów: Sztos, Przemiany i Wesele (nagroda filmowa Polskie Orły 2005).

Jest także kompozytorem muzyki do filmu animowanego Jak bóg Maior utracił tron (1993) z cyklu Czternaście bajek z Królestwa Lailonii Leszka Kołakowskiego[2].

Tymański był współwłaścicielem trójmiejskiej wytwórni fonograficznej Biodro Records. Wydał m.in. płyty zespołów Miłość, Kury, Ścianka, Pogodno i Kobiety.

Dyskografia

Jako lider

Jako współlider

Jako gość

  • 3 METRY Jedli z dołków, pili z dziurek (1997)
  • Maciej Sikała Blue Destinations (1998)
  • Łowżył, Tymański, Klebba, Chandran Ni Sa Ni (2000)
  • Yugoton Yugoton (2001)
  • Lipali, Li-pa-li (2000)

Filmografia

Przypisy

  1. ↑ Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: 50 najlepszych wywiadów Playboya. Marquard Media Polska, 2007. ISBN 978-83-923642-7-6. 
  2. ↑ filmpolski.pl: Tymon Tymański

Linki zewnętrzne