Kurt Masur

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy dyrygenta. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Kurt Masur (ur. 18 lipca 1927 w Brzegu) – niemiecki dyrygent.

Zarys biografii

Kurt Masur urodził się w Brzegu, wówczas niemieckim. Studiował grę na fortepianie, kompozycję oraz dyrygenturę w Lipsku. Po studiach obejmował wiele stanowisk dyrygenta w NRD, przewodząc m.in. Drezdeńskiej Orkiestrze Filharmonicznej oraz Gewandhausowi z Lipska. Obecnie jest Honorowym Dyrygentem tej drugiej.

W 1991 Masur objął posadę dyrektora muzycznego Filharmonii Nowojorskiej po Zubinie Mehcie. W okresie jego kadencji pojawiły się pogłoski o pewnych napięciach pomiędzy nim, a dyrektor zarządzającą, Deborah Bordą, w rezultacie których umowa Masura w 2002 nie została przedłużona[1]. W wywiadzie telewizyjnym Kurt Masur oświadczył, że "nie było jego życzeniem" opuszczać NYP[2]. Po skończeniu pracy w NYP Masur został mianowany Dyrektorem Muzycznym Emeritusem; tytuł ten stworzono specjalnie dla niego. Krytycy przyznają, że w okresie swojej pracy Masur udoskonalił występy orkiestry w stosunku do koncertów za jego poprzedników[3].

W kwietniu 2002 został dyrektorem muzycznym Orchestre National de France. Natomiast w latach 2000-2007 był głównym dyrygentem Londyńskiej Orkiestry Filharmonicznej.

Kurt Masur jest szczególnie znany ze swoich interpretacji niemieckiej muzyki romantycznej. W 1982 został uhonorowany za swoje osiągnięcia Nationalpreis der Deutschen Demokratischen Republik.

9 października 1989 był mediatorem podczas antyrządowych demonstracji w NRD (w Lipsku), zażegnując konfrontację, mogącą się zakończyć interwencją sił bezpieczeństwa, podobną do tej z placu Tian'anmen[4][5].

Od 1996 dyrygent jest honorowym obywatelem Brzegu, w którym w 2005 otwarto Instytut Kurta Masura[6]. 17 maja 2007 artysta został także honorowym obywatelem Wrocławia.

Życie prywatne

Kurt Masur był trzykrotnie żonaty. Jego pierwsza żona, z którą miał córkę, zginęła w 1972 w wypadku samochodowym, podczas którego sam Masur został ciężko ranny[7]. Z trzecią żoną, Tomoko, ma syna, który także został dyrygentem[8].

Dyrygent

Przypisy

  1. ↑ Greg Sandow, Kurt, We Hardly Knew Ye. "Wall Street Journal", 5 czerwca 2002.
  2. ↑ Kurt Masur interview with Charlie Rose, The Charlie Rose Show, Public Broadcasting System (PBS) (US TV network), 21 maja 2002.
  3. ↑ Peter G. Davis, Soul Man. "New York Magazine", 17 czerwca 2002.
  4. ↑ John Lewis Gaddis, The Cold War: A New History. Penguin Press (2005), ISBN 978-1-59420-062-5
  5. ↑ Frederick C. Taylor: The Berlin Wall: A World Divided, 1961-1989. HarperCollins, s. 411. ISBN 9780060786137. 
  6. ↑ Brzeg - Instytut Kurta Masura
  7. ↑ Norman Lebrecht: Kurt Masur: The survivor’s tale. W: The Lebrecht Weekly [on-line]. 11 lipca 2007. [dostęp 2007-07-24].
  8. ↑ Kevin Shihoten: Ken Masur Named Resident Conductor of San Antonio Symphony. W: Playbill Arts [on-line]. 18 lipca 2007. [dostęp 2007-07-24].

Linki zewnętrzne