Kultura w Bydgoszczy

Skocz do: nawigacji, szukaj

Bydgoszcz jest jednym z większych ośrodków kulturalnych Polski północnej. Działa tu kilka dużych placówek kulturalnych m.in. Opera Nova, Filharmonia Pomorska, Teatr Polski, kina, galerie sztuki oraz kilkanaście muzeów.

Bydgoszcz wyróżnia się w kraju pod względem rozwoju kultury muzycznej. Z uwagi na bliską lokalizację szkół i placówek muzycznych, fragment Śródmieścia nazywany jest dzielnicą muzyczną. Owocem wysokiego poziomu tej dziedziny kultury są liczne festiwale, czy też laureaci prestiżowych konkursów muzycznych. Absolwent bydgoskiej Akademii Muzycznej Rafał Blechacz został zwycięzcą XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 2005 r.

W Bydgoszczy odbywa się co roku kilkadziesiąt festiwali i przeglądów kulturalnych o zasięgu ogólnopolskim, bądź międzynarodowym. Przykładami są m.in. Camerimage, Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ignacego Jana Paderewskiego, Bydgoski Festiwal Operowy, czy też Festiwal Prapremier. Od 1966 r. organizowany jest międzynarodowy kongres Musica Antiqua Europae Orientalis, który wniósł duży wkład w odkrywanie wspólnych muzycznych korzeni Europy.

W latach 2008-2010 Bydgoszcz kandydowała do zdobycia tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w 2016 roku. W 2011 r. podpisano Bydgoski Pakt dla Kultury, który stanowił pierwszą w Polsce umowę społeczną, zapewniającą kulturze kluczowe miejsce w polityce miasta. W dokumencie podkreślono, że to kultura buduje poczucie wspólnoty, tożsamości mieszkańców, decyduje o jakości życia, jest niezbędnym czynnikiem rozwoju, kreatywności, przedsiębiorczości, a także aktywności obywatelskiej. Kultura jest głównym czynnikiem rozwoju miasta[1].

Kultura bydgoska w statystyce

Opera Nova (zbud. 2006)
Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego (zbud. 1958)
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki (zbud. 1948)
Budynek Teatru Miejskiego (1896-1945)

W 2010 r. w Bydgoszczy znajdowało się 35 bibliotek i filii, które posiadały księgozbiór w liczbie ponad 1 mln woluminów. Z oferty bibliotek korzystało ponad 50 tys. osób. W mieście znajdowały się 3 kina z 24 salami, w których wyświetlono ponad 41 tys. seansów, zaś liczba widzów sięgała 850 tys. osób (połowa widowni w województwie kujawsko-pomorskim)[2]. W Bydgoszczy znajdowało się 15 muzeów i izb pamięci[3], z czego 5 jednostek podlegało instytucjom samorządowym. Muzea te zwiedziło w 2010 r. 59 tys. osób. W mieście funkcjonowało także kilkanaście galerii sztuki, w tym Galeria Miejska bwa prowadzona przez samorząd miasta[2].

Spośród kluczowych bydgoskich instytucji kultury w 2010 roku, Filharmonia Pomorska wystawiła 360 koncertów we własnej sali, których wysłuchało 79 tys. osób, Opera Nova - 109 widowisk z liczbą widzów 71 tys., zaś Teatr Polski – 201 przedstawień z liczbą 26 tys. widzów[2]. Około 90 tys. osób uczestniczyło w 419 imprezach kulturalnych zorganizowanych przez Miejski Ośrodek Kultury, zaś 25 tys. osób w 53 wystawach i innych przedsięwzięciach zorganizowanych przez Galerię Miejska bwa[4].

W zakresie bazy materialnej placówek kultury wysokiej (opera, filharmonia, teatr) w 2008 r. w Bydgoszczy znajdowało się ponad 2 tys. miejsc na widowniach, co stanowiło ok. 60% bazy wojewódzkiej. Na podobnym poziomie kształtowała się rzeczywista liczba widzów. Połowę łącznego potencjału kulturalnego województwa w tym zakresie stanowiły dwie bydgoskie instytucje muzyczne: Opera Nova i Filharmonia Pomorska, które grupowały 45% ogólnej liczby przedstawień oraz 54% widzów. Na uwagę zasługę także aktywność artystyczna zespołów w.w. instytucji, które wystawiają corocznie kilkadziesiąt przedstawień za granicą.

W 2007 r. w Bydgoszczy znajdowało się 15 domów kultury, które zorganizowały 1605 imprez z liczbą 178 tys. uczestników. W mieście działało także 365 klubów (7 tys. członków) oraz 227 zespołów artystycznych[5]. W zakresie działalności wydawniczej, w 2008 r. wydano w Bydgoszczy 349 tytułów książek i broszur w nakładzie 617 tys. egzemplarzy (9. miejsce w kraju). Połowa wydanych pozycji dotyczyła tematyki ogólnej i popularnej, zaś jedna trzecia – publikacji naukowych. W tym samym roku wydano 97 tytułów gazet i czasopism w nakładzie 58 tys. egzemplarzy (7. miejsce w kraju)[6].

Rocznie bydgoskie instytucje są organizatorami około 1500 imprez artystycznych: wystaw, koncertów, spektakli, w których uczestniczy około 400 tys. osób[7].

Instytucje kulturalne w liczbach

Informacje z 2008 roku[8]:

  • 90 – organizacje i stowarzyszenia kulturalne
  • 36 – placówki biblioteczne
  • 34 – kluby muzyczne
  • 18 – galerie sztuki
  • 18 – redakcje prasowe
  • 15 – muzea
  • 6 – stacje radiowe
  • 6 – kina
  • 1 – ośrodek regionalny TVP
  • 1 – teatr dramatyczny
  • 1 – filharmonia
  • 1 – opera

Tradycje kultury bydgoskiej

 Osobny artykuł: Historia kultury bydgoskiej.

Tradycje kultury bydgoskiej sięgają okresu średniowiecza-renesansu. Staropolska kultura Bydgoszczy - miasta od swego zarania leżącego w granicach Królestwa Polskiego, silnie spolonizowanego - z końcem XVIII wieku weszła w dziedzinę polityki germanizacyjnej. W II połowie XIX wieku rozwinęły się zawodowe instytucje kultury, rozwijane przez władze pruskie, którym przeciwstawiały się rosnące w siłę kulturalne przedsięwzięcia polskie. W 1822 r. powstał pierwszy zawodowy teatr w Bydgoszczy, który w 1896 r. otrzymał okazałą siedzibę, w 1880 r. udostępiono pierwsze zbiory muzealne, W 1884 założono Bibliotekę Ludową, a w 1903 r. - Bibliotekę Miejską, w 1904 r. powstało Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne, w 1913 r. ośrodek kształcenia artystycznego, a w 1909 r. - pierwsze kino. Ośrodkiem polskiego życia kulturalnego był założony w 1907 r. Dom Polski, zniszczony w 1919 r. przez niemiecki Grenzschutz Ost.

Po włączeniu Bydgoszczy w 1920 r. w granice odrodzonego państwa polskiego, rozpoczęto intensywną repolonizację miasta, w której uczestniczyły znane postacie polskiego życia kulturalnego (Władysław Kościelski, Adam Grzymała-Siedlecki, Józef Weyssenhoff, Antoni Chołoniewski, Stanisław Przybyszewski i inni). Działania te doprowadziły do wytworzenia w latach 30. XX w. nowej polskiej elity kulturalnej w Bydgoszczy, rekrutującej się z miejscowego środowiska. Po dramatycznym epizodzie II wojny światowej, trwał nadal proces rozwoju kulturalnego głównie pod względem instytucjonalnym. W latach 50. i 60. położono podwaliny pod ustalenie rangi Bydgoszczy jako uznanego ośrodka muzycznego, zaś po 1990 r. nastąpił szybki rozwój instytucji samorządowych oraz prywatnych, zajmujących się promocją oraz upowszechnianiem kultury.

Charakterystyka

Bydgoszcz jest najważniejszym obok Torunia ośrodkiem kulturalnym w województwie kujawsko-pomorskim. Znajdują się tu kluczowe w wojewódzkie instytucje kultury, zwłaszcza związane z muzyką: Opera Nova, Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego oraz Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego. Ważny wkład w rozwój kultury regionu ma także Teatr Polski im. Hieronima Konieczki i pozostałe jednostki kultury. Do największych placówek muzealnych należy Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego. Funkcjonuje ponadto m.in. Muzeum Wojsk Lądowych oraz Eksploseum na bazie reliktów DAG Fabrik Bromberg.

W 2011 r. w Bydgoszczy funkcjonowało osiem instytucji kultury, których organizatorem była Rada Miasta lub Sejmik Samorządowy Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Z budżetu Miasta finansowana była działalność[7]:

Natomiast Samorząd Województwa finansował działalność[7]:

Na szczególną uwagę na mapie kulturalnej miasta zasługują instytucje muzyczne tj.: zasłużona dla edukacji muzycznej wielu pokoleń bydgoszczan Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego oraz Opera Nova. Obie instytucje dysponują okazałymi, reprezentacyjnymi budynkami. Sala koncertowa Filharmonii Pomorskiej wyróżnia się akustyką w skali europejskiej, jest miejscem organizacji koncertów artystów krajowych i zagranicznych. Opera Nova upowszechnia kulturę muzyczno-teatralno-baletową, poprzez organizację przedstawień operowych, baletowych, musicalowych, koncertów oraz innych form muzycznych i scenicznych. Oferta muzyczna jest dodatkowo wzbogacona obecnością Akademii Muzycznej, oraz Państwowego Zespołu Szkół Muzycznych im. A. Rubinsteina. Szczególnym walorem funkcjonalnym i przestrzennym jest wzajemna, bliska lokalizacja Teatru Polskiego, Filharmonii, Akademii, Szkoły, a także Rozgłośni Radiowej, które razem tworzą tzw. dzielnicę muzyczną miasta.

Ofertę kulturalną uzupełniają placówki wychowania pozaszkolnego, domy i ośrodki kultury, osiedlowe domy kultury i kluby kultury, oraz prywatne galerie i kluby muzyczne. W Bydgoszczy działa 7 placówek wychowania pozaszkolnego, w tym Pałac Młodzieży, Centrum Kultury Katolickiej „Wiatrak” oraz pięć młodzieżowych domów kultury. Na poziomie osiedli funkcjonują domy i kluby kultury prowadzone przez spółdzielnie mieszkaniowe. W stałych zajęciach oferowanych przez placowki wychowania pozaszkolnego uczestniczy rocznie ponad 11 tysięcy dzieci i młodzieży[8].

Po 1990 r. powstało szereg prywatnych instytucji i agencji zajmujących się promocją oraz upowszechnianiem kultury, organizacją przedsięwzięć, często o znacznej wartości artystycznej. Do najbardziej znanych można zaliczyć klub „Mózg”, „Eljazz”, czy „Kuźnia”.

Placówki kulturalne

Główne placówki samorządowe

Domy kultury

Siedziba Akademii Muzycznej
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna
Galeria Miejska bwa
Wojewódzki Ośrodek Kultury i Sztuki "Stara Ochronka"
Czerwony Spichlerz – Galeria Sztuki Nowoczesnej w Bydgoszczy
Siedziba Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego
Europejskie Centrum Pieniądza
Biały Spichlerz użytkowany przez Muzeum Okręgowe
Wnętrza tzw. Domu Leona Wyczółkowskiego na Wyspie Młyńskiej
Muzeum Wojsk Lądowych
Eksploseum w Bydgoszczy
Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego
Multikino
Pałac Młodzieży
Występ Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Bydgoskiej na Starym Rynku
Bydgoskie Impresje Muzyczne
Busking na ulicy Mostowej
Bydgoski zespół Laboratoire de la Musique

Instytucje te są finansowane z budżetu miasta (część oświatowa). Prowadzą stałą działalność edukacyjną, której celem jest kształtowanie i rozwijanie zainteresowań, uzdolnień artystycznych oraz przygotowywanie dzieci i młodzieży do aktywnego uczestnictwa w kulturze. Obok stałej działalności są one organizatorami imprez o zasięgu międzynarodowym i ogólnopolskim, takich jak Bydgoskie Impresje Muzyczne, Ogólnopolski Konkurs Chórów a Cappella Dzieci i Młodzieży[4].

Lista bydgoskich domów kultury:

  • Pałac Młodzieży – Jagielońska 27
  • Centrum Kultury Katolickiej „Wiatrak” – ul. Bołtucia (Fordon)
  • MDK nr 1 - Młodzieżowy Dom Kultury nr 1 – ul. Baczyńskiego 3 (Kapuściska)
  • MDK nr 2 - Młodzieżowy Dom Kultury nr 2 – ul. Leszczyńskiego 42 (Szwederowo)
  • MDK nr 3 - Młodzieżowy Dom Kultury nr 3 – ul. Gałczyńskiego 23 (Błonie)
  • MDK nr 4 - Młodzieżowy Dom Kultury nr 4 – ul. Dworcowa 85 (Śródmieście)
  • MDK nr 5 - Młodzieżowy Dom Kultury nr 5 – ul. Krysiewiczowej 8 (Fordon)
  • Dom Kultury "Orion", ul. 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich 1 (Błonie)
  • Dom Kultury "Modraczek" Spółdzielni Mieszkaniowej "Budowlani" - ul. Ogrody 15 (Wyżyny)
  • Klub Pomorskiego Okręgu Wojskowego – ul. Sułkowskiego 52a
  • Heros – ul. Thommee 1
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Muzyka

 Osobny artykuł: Muzyka w Bydgoszczy.

Najlepiej rozwiniętą dziedziną kultury w Bydgoszczy jest życie muzyczne. Obok gmachu Opery Nova, charakteryzującego się nowoczesną konstrukcją architektoniczną, Bydgoszcz może pochwalić się także słynącą ze świetniej akustyki Filharmonią Pomorską im. Ignacego Jana Paderewskiego. Bydgoszcz to także jeden z większych ośrodków tzw. muzyki yassowej w Polsce. Znajduje się tu słynny klub "Mózg", z którym związani są tacy muzycy jak Kazik Staszewski, Tymon Tymański, Jerzy Mazzoll, czy Marcin Świetlicki[9].

Chóry

 Osobny artykuł: Chóry w Bydgoszczy.

W Bydgoszczy zarejestrowanych jest około 30 chórów, z których najstarsze Towarzystwo Śpiewu "Halka" funkcjonuje nieprzerwanie od 1883 r. Większość z nich należy do bydgoskich oddziałów stowarzyszeń: Polskiego Związku Chórów i Orkiestr oraz Federacji Caecilianum.

Tradycje chóralistyki w Bydgoszczy sięgają okresu staropolskiego i takich instytucji jak: szkoła parafialna (XIV w.), Bractwo Bożego Ciała (1466), klasztor bernardynów (1480) i kolegium jezuickie (1618). W XIX wieku istniało w Bydgoszczy kilkanaście chórów niemieckich i polskich, zrzeszonych w Wielkopolskim Związku Śpiewaczym. W dwudziestoleciu międzywojennym powstało w miejsce niemieckich - kilkanaście nowych polskich zespołów chóralnych, z których do dzisiaj istnieją m.in. "Hasło", "Harmonia", "Dzwon", "Vincentinum". Bujny rozwój chóralistyki po 1945 r. ustabilizował się w latach 70., kiedy działało sześć chórów bydgoskich. Pod względem artystycznym najbardziej liczącym się zespołem był wówczas półzawodowy chór "Arion", który w latach 1953-1990 ściśle współpracował z Filharmonią Pomorską. Po 2000 r. znacznie wzrosła liczba chórów, zwłaszcza akademickich i parafialnych. W 2002 r. powołano Oddział Bydgoski Federacji Caecilianum, skupiający chóry kościelne.

W 2011 r. istniało w Bydgoszczy kilka chórów zawodowych (Opera Nova, Akademia Muzyczna), 8 akademickich, po kilkanaście świeckich i kościelnych oraz kilka młodzieżowych i dziecięcych, prowadzonych głównie przez Pałac Młodzieży. Do najważniejszych należą:

Orkiestry

Pierwsza orkiestra symfoniczna powstała w Bydgoszczy jeszcze w okresie międzywojennym, kierowana przez Alfonsa Rezlera. W 1945 r. powstała Miejska Orkiestra Symfoniczna, kierowana do 1953 r. przez Arnolda Rezlera (brata Alfonsa), przekształcona później w Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Pomorskiej. Niezależnie od tego w latach 1946-1955 istniała Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Bydgoszczy kierowana również przez Arnolda Rezlera, która tworzyła na żywo oprawę muzyczną dla audycji Polskiego Radia nadawanych z Bydgoszczy. Na początku lat 60. powstała orkiestra kameralna Filharmonii Pomorskiej Capella Bydgostiensis, specjalizująca się w muzyce dawnej oraz zawodowa Orkiestra Opery Nova. Powstawaniu kolejnych orkiestr sprzyjało rozwijające się średnie i wyższe szkolnictwo muzyczne w Bydgoszczy, zwłaszcza powołanie Akademii Muzycznej (1974).

W 2011 r. działały w Bydgoszczy następujące orkiestry symfoniczne i inne zrzeszone w Polskim Związku Chórów i Orkiestr:

Kluby muzyczne

Mózg, Savoy, Estrada, Tabu, Yakiza, Moralist, Eljazz, Kawiarnia Węgliszek, Klub Kuźnia, Kubryk, Trip, Kredens

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Teatry

 Osobny artykuł: Teatry w Bydgoszczy.

W Bydgoszczy funkcjonuje jeden teatr dramatyczny – Teatr Polski im. Hieronima Konieczki, a także teatr muzyczny – Opera Nova. W latach wcześniejszych funkcjonowało więcej scen teatralnych – dotyczy to zarówno okresu pruskiego, jak i dwudziestolecia międzywojennego. W okresie powojennym od 1946 r. istniał w Bydgoszczy Teatr Lalki Ireny Pikiel-Samorewiczowej, przeniesiony rok później do Torunia. Z kolei w latach 1961-1988 działała druga profesjonalna scena teatralna: Teatr Kameralny w budynku przy ul. Grodzkiej. W polityce kulturalnej miasta przewiduje się ponowne otwarcie drugiej sceny teatralnej.

Niezależnie od scen profesjonalnych finansowanych przez samorząd miasta, istnieje w Bydgoszczy kilkanaście teatrów prywatnych, niezależnych, awangardowych, amatorskich. Wiele z nich realizuje spektakle na scenie teatralnej YAKIZOFF przy ul. Podolskiej 15, otwartej na początku 2009 r. Od 2010 r. funkcjonuje także profesjonalny bydgoski teatr lalkowy, prezentujący przedstawienia na scenie kameralnej Opery Nova[10].

Lista bydgoskich teatrów alternatywnych[11]:

  • Bydgoski Teatr Lalek Buratino, ul. Focha 5 – założony w 2010 r. przez absolwentów Warszawskiej Akademii Teatralnej oraz Akademii Muzycznej w Bydgoszczy Strona
  • Teatr Pantomimy Dar, ul. Czerwonego Krzyża 46 – niezależny teatr tańca i ruchu założony w 1999 r. Strona
  • Teatr Impresaryjny Antrakt, ul. Czerkaska 15/33 – założony w 1995 r. teatr prywatny Strona
  • Teatr niebopiekło, ul. Konopna 34/11 – założony w 2003 r. następca bydgoskiego Trzeciego Teatru w Drodze (1983-2000), organizatora Off Prezentacji Teatralnych w Bydgoszczy (1991-2000) Strona
  • Teatr Studio Czyczkowy, ul. Poznańska 9/30 – teatr prywatny awangardowy
  • Teatr Małych Form, ul. Ciesielska 3/18 – teatr założony w 1995 r. przez Mieczysława Giedrojcia Strona
  • Magazyn Prób Bezpsa, ul. Podolska 15 – teatr zajmujący sie głównie aspektami filozoficznymi; współorganizator Przeglądu Bydgoskich Teatrów Alternatywnych Alternator [www.yakiza.org Strona]
  • Teatr Mały w Drodze, ul. Ogrody 13/146
  • Teatr Studencki Teatryści, ul. Gdańska 33 – teatr stworzony przez studentów Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, wspierany przez Akademicką Przestrzeń Kulturalną WSG
  • Teatr Plastyczny Witryna, ul. Jagiellońska 27 – prowadzony przez Pałac Młodzieży; wielu absolwentów „Witryny” kontynuowało później profesjonalną karierę aktorską
  • ARLETeatr – założony przez uczniów III Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy Strona
  • Teatr Pod Pretekstem – prowadzony przez Młodzieżowy Dom Kultury nr 2
  • Teatr Tańca BelzDancE, ul. Królowej Jadwigi 7 – powstał w 2007 r., działa pod patronatem Fundacji Kultury Yakiza
  • Teatr Kanon, ul. Czorsztyńska 24 – założony w 2004 r.
  • Grupa twórcza Teatr.psyche – prowadzona w ramach Akademickiej Przestrzeni Teatralnej Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy
  • Stowarzyszenie Teatr Na Barce, ul. Swarzewska 39/19 – funkcjonuje od lat 90. XX w.
  • Teatr Tańca Gest, Plac Kościeleckich 6 – założony w 1985 r., prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Kultury i Sztuki w Bydgoszczy "Stara Ochronka"; w jego skład wchodzą dwie grupy młodzieżowe oraz Dziecięcy Teatr Tańca "Geścik" Strona
  • Teatr Lalkowy Graba, ul. Ikara 12 –
  • Teatr - Scena Muzyczna, powołany w 2012 roku przez Stowarzyszenie Teatr - Scena Muzyczna Strona

Oprócz tego działa wiele amatorskich teatrów szkolnych, gimnazjalnych oraz dziecięcych, np. Studio Teatralne Siódemka - teatr Gimnazjum nr 51 w Bydgoszczy

Sale teatralne w Bydgoszczy znajdują się w budynkach Teatru Polskiego, Opery Nova oraz w:

Istnieje również muszla koncertowa: w parku Ludowym im. W. Witosa.

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Biblioteki

Największą biblioteką w Bydgoszczy i w województwie jest Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. dr Witolda Bełzy. Posiada ona na terenie miasta 34 filie, równomiernie rozmieszczone na wszystkich niemal osiedlach. Na Starym Rynku znajduje się wypożyczalnia główna oraz czytelnie (główna, czasopism, ośrodek informacji gospodarczej i prawnej, bibliograficzna, zbiorów specjalnych, pracownia regionalna), infoteka. Do innych większych bibliotek w Bydgoszczy należą[12]:

Kina

 Osobny artykuł: Kina w Bydgoszczy.

Muzea

 Osobny artykuł: Muzea w Bydgoszczy.

W 2011 r. w Bydgoszczy funkcjonowało około 15 muzeów. Największym z nich jest Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego.

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Galerie sztuki

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Inne placówki

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Media

 Osobny artykuł: Media w Bydgoszczy.

Do głównych mediów lokalnych z zasięgiem wojewódzkim należą:

Oprócz tego wydawanych jest w Bydgoszczy kilkadziesiąt lokalnych czasopism kulturalnych („Bydgoski Informator Kulturalny”, „Akant”, „Kwartalnik Artystyczny Kujawy i Pomorze”, „Promocje Kujawsko-Pomorskie”, „Pod Wiatr” i inne) zakładowych, branżowych, parafialnych, biznesowych i lokalnych gazetek reklamowych.

Stowarzyszenia kultury oraz środowiska twórcze

W 2010 r. w Bydgoszczy działało około 90 organizacji, stowarzyszeń, fundacji zajmujących się szeroko rozumianą działalnością kulturalną[8]. Ich aktywność obejmowała związki twórców różnych branż (plastycy, pisarze), problemy wychowania młodzieży poprzez sztukę, współpraca z zagranicą i promowanie tam polskich osiągnięć, popularyzacja różnych dziedzin sztuki. Bydgoskie stowarzyszenia promują muzykę, plastykę, teatr, literaturę, folklor i sztukę ludową za pomocą takich przedsięwzięć jak: festyny, koncerty, imprezy plenerowe, sesje i sympozja naukowe. Wiele z nich zajmuje się również publikacją wydawnictw. Do niektórych ze stowarzyszeń kulturalnych należą m.in.[4]:

Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy

Specjalne miejsce na mapie kulturalnej Bydgoszczy posiada Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy (1923), wywodzące się z Towarzystwa Upiększania Miasta Bydgoszczy (1832) Stowarzyszenie to wydaje mnóstwo wydawnictw poświęconych miastu, w tym periodyki „Kalendarz Bydgoski” i „Kronika Bydgoska”, zajmuje się animacją różnorodnych konkursów i imprez kulturalnych oraz troszczy się o ochronę miejsc pamięci i zabytków.

Festiwale i przeglądy kulturalne

 Osobny artykuł: Festiwale i przeglądy w Bydgoszczy.

W Bydgoszczy odbywa się co roku blisko 100 cyklicznych festiwali kulturalnych i przeglądów o zasięgu ogólnopolskim, bądź międzynarodowym, a oprócz tego wiele o zasięgu wojewódzkim i miejskim. Większość z nich dotyczy szeroko pojętej kultury muzycznej, a pozostałe obracają się w kręgu teatru, tańca, filmu, plastyki, sztuki nowoczesnej. Pierwszy festiwal w okresie powojennym pod nazwą „Tydzień Muzyki Polskiej” zorganizowano w sierpniu 1946 r. z okazji obchodów 600-lecia lokacji miasta Bydgoszczy. Do najstarszych bydgoskich festiwali kulturalnych, czynnych do dnia dzisiejszego należą: Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (1961), Bydgoski Festiwal Muzyczny (1962) i kongres Musica Antiqua Europae Orientalis w Bydgoszczy (1966).

Do najważniejszych bydgoskich festiwali kulturalnych zaliczają się[8]:

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ http://www.bydgoszcz.pl/miasto/aktualnosci/Bydgoski_Pakt_dla_Kultury_podpisany.aspx#1 dostęp 7-12-2011
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 http://www.stat.gov.pl/bdl/app/dane_cechter.display?p_id=228450&p_token=0.9067425377728462 dostęp 17-11-2011
  3. ↑ w 2011 r. w trakcie organizacji znajdowało się Muzeum Wodociągów
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Sprawozdanie z realizacji polityki kulturalnej Bydgoszczy za 2010 r. – załącznik do Uchwały nr XII/118/11 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 25 maja 2011 r.
  5. ↑ Bydgosko-toruński Obszar Metropolitarny w liczbach w 2007 r. Publikacja elektroniczna Urzędu Statystycznego w Bydgoszczy. Bydgoszcz 2009
  6. ↑ Kultura w 2008 r. Publikacja elektroniczna Głównego Urzędu Statystycznego. Warszawa 2009
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego miasta Bydgoszczy – załącznik do Uchwały nr L/756/09 Rady Miasta Bydgoszczy z 15 lipca 2009 r.
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 Europejska Stolica Kultury Bydgoszcz 2016 kandydat – opracowanie
  9. ↑ Plus Camerimage - PC 2011
  10. ↑ http://teatrburatino.pl/onas.php dostęp 20-12-2011
  11. ↑ http://www.teatry.art.pl/repertuar/teatry.php?nazwa_teatru= dostęp 20-12-2011
  12. ↑ http://www.pomorska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100929/STUDENT/627548979 dostęp 16-12-2011

Bibliografia

  • Historia Bydgoszczy. Tom I do roku 1920. red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1991. ISBN 83-01-06667-9
  • Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. ISBN 83-901329-0-7, str. 719-675
  • Historia Bydgoszczy. Tom II. Część druga 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 2004. ISBN 83-901454-0-2, str. 407-466
  • Sucharska Anna: Kultura w Bydgoszczy po 1918 r. i jej uwarunkowania. [w.] Kultura bydgoska 1945-1984 pod red. Krystyny Kwaśniewskiej. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Bydgoszcz 1984
  • Sucharska Anna: Kultura w Bydgoszczy w latach 1945-1980. [w.] Bydgoszcz wczoraj i dziś 1945-1980. Praca zbiorowa pod red. Stanisława Michalskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1988
Opera Nova w zakolu Brdy w centrum Bydgoszczy