Europa Zachodnia
Europa Zachodnia – nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową.
Według klasyfikacji geograficznej ONZ
Według podziału używanego przez Wydział Statystyczny Organizacji Narodów Zjednoczonych [1], Europę Zachodnią tworzą:
Państwa te zajmują powierzchnię ponad 1,4 mln km2, a liczba ludności przekracza 240 mln mieszkańców (1995). potrzebne źródło Należy jednak zwrócić uwagę, iż zakwalifikowanie konkretnych państw lub obszarów do danego regionu ma na celu ułatwienie badań statystycznych i nie jest wyrazem uznania przez Organizację Narodów Zjednoczonych przynależności politycznej lub innej danego państwa lub obszaru[2].
Według klasyfikacji CIA
Amerykańska Centralna Agencja Wywiadowcza, w swoim corocznym raporcie The World Factbook [3], do krajów Europy Zachodniej zalicza:
Europa Południowo-Zachodnia:
Kwestia państw niemieckojęzycznych
Większość geografów i historyków zalicza jednak Niemcy, Austrię, Szwajcarię i Liechtenstein do Europy Środkowej[4] (Europa Środkowo-Zachodnia), która nie istnieje w – powstałym w czasie zimnej wojny – podziale statystycznym ONZ.
Określenie polityczno-gospodarcze
Stosunkowo często określenie to używa się w stosunku do wszystkich państw "starej" Unii Europejskiej oraz krajów EFTA (Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii).
Przypisy
- ↑ ONZ: Composition of macro geographical (continental) regions [... (ang.). United Nations Statistics Division, 2008-01-31. [dostęp 2008-08-22].
- ↑ United Nations Statistics Division- Standard Country and Area Codes Classifications (M49)
- ↑ CIA: The World Factbook (ang.). [dostęp 2008-02-22].
- ↑ O. Halecki, The Limits and Divisions of European History, Sheed & Ward, London and New York 1950, wersja polska: Historia Europy – jej granice i podziały, Lublin 2002, s. 121