Barbara Zbrożyna

Skocz do: nawigacji, szukaj
Grób Xawerego Dunikowskiego na Powązkach
Nagrobek Artura Sandauera i Erny Rosenstein na Cmentarzu Wojskowym, Warszawa, 30 lipca 2006

Barbara Zbrożyna (ur. 1 września 1923 w Lublinie, zm. 15 grudnia 1995 w Warszawie) – polska rzeźbiarka.

Studiowała w Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie u prof. Xawerego Dunikowskiego (1945-1947), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Franciszka Strynkiewicza (1947-1952). W latach 1951-1954 brała udział w rekonstrukcji zabytkowych rzeźb w Warszawie. W 1976 roku podpisała List 59 intelektualistów do władz państwowych w związku z projektowanymi zmianami w Konstytucji. Była członkiem awangardowej Grupy 55.

Autorka rzeźb figuralnych, licznych portretów, kompozycji przestrzennych, pomników. Styl jej ewoluował od realizmu (rzeźba przekupki na warszawskim Mariensztacie z 1949 roku), przez syntetyczne uproszczenia i ekspresyjno-metaforyczną deformację do abstrakcji.

Pomniki

Tworzyła pomniki nagrobne m.in.:

Wystawy indywidualne: wybrane

Nagrody (lista niepełna)

Była laureatką wielu prestiżowych nagród artystycznych m.in.:

  • "Solidarności" 1984,1989
  • Brata Alberta Chmielowskiego 1986
  • Polcul Foundation 1991

Wystawa pośmiertna

25 marca 2008 warszawska Zachęta otworzyła wystawę prac Barbary Zbrożyny "Figury Nasłonecznione" .

Bibliografia

  • Leśniewska Anna Maria, Barbara Zbrożyna Rzeźba, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko 2006, ISBN 83-85901-62-0.[1]
  • Barbara Zbrożyna Figury Nasłonecznione, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2008,ISBN 978 83 60713 15 0[2]

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ Wydawnictwo Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
  2. ↑ Barbara Zbrożyna Figury Nasłonecznione – Serenissima.pl - Książki o sztuce