Antonina Kawecka

Skocz do: nawigacji, szukaj
Antonina Kawecka

Antonina Kawecka (ur. 16 stycznia 1923 w Warszawie, zm. 5 października 1996)[1] – polska śpiewaczka (mezzosopran, sopran) i pedagog. Od 1945 śpiewała w Operze Śląskiej, a od 1947 w operze w Poznaniu.

Biografia

Naukę śpiewu rozpoczęła w Tajnym Konserwatorium pod kierunkiem Stanisława Kazuro, Margerity Trombini-Kazuro i Piotra Rytla.

Zadebiutowała w 1943 r. w koncercie zorganizowanym przez Radę Główną Opiekuńczą.

W 1945 r. została zaangażowana do Opery Śląskiej jako mezzosopran. Kontynuowała naukę śpiewu u Adama Didura i Stefana Beliny-Skupiewskiego.

Jej pierwszą partią w Operze Śląskiej była Lola w "Rycerskości wieśniaczej", a kolejnymi: Zofia w "Halce", Jadwiga w "Strasznym dworze", Flora w "Traviacie", Berta w "Cyruliku Sewilskim", Suzuki w "Madame Butterfly", Mercedes w „Carmen”, Amneris w "Aidzie", Santuzza w "Rycerskości wieśniaczej" i tytułowa partia Carmen.

W 1947 r. została zaangażowana w Operze Poznańskiej. Tu po mezzosopranowych rolach Carmen, Amneris i Oldze w „Eugeniuszu Onieginie” – zaśpiewała pierwsze partie sopranowe: Tatianę w „Eugeniuszu Onieginie” i Santuzzę w „Rycerskości wieśniaczej”. Pozostawała pod stała opieką wokalną Józefa Wolińskiego.

Repertuar

W swym repertuarze posiadała ponad 40 partii operowych. Śpiewała między innymi: Aidę, Toscę, Amelię w „Balu maskowym”, Desdemonę w „Otellu”, Elżbietę w „Trubadurze”, Jarosławnę w „Kniaziu Igorze”, Martę w „Nizinach”, Marynę w „Borysie Godunowie”, Giocondę, Elżbietę w „Tannhauserze”, Izoldę, Katarzynę Izmajłową, Halkę, Hrabinę( w „Hrabinie” St. Moniuszki), Agatę w „Wolnym strzelcu”, Magdę Sorel w „Konsulu”.

Nagrania i występy

Dokonała wielu archiwalnych nagrań dla Polskiego Radia. Nagrała kilka płyt. Występowała na wielu scenach operowych i estradach świata, między innymi: w Chinach, byłym ZSRR, Rumunii, na Węgrzech, w Bułgarii, w byłej Jugosławii i Czechosłowacji ( gdzie w Narodnym Divadlo jako pierwsza cudzoziemka wcieliła się w postać Wendulki w „Pocałunku” B.Smetany), w USA ( w Chicago zaśpiewała na polonijnej scenie Madame Butterfly, a w City Center Opera w Nowym Jorku zaśpiewała Aidę oraz dokonała nagrań pieśni Chopina. Moniuszki i Szymanowskiego)

Pedagogika

W 1971 r. rozpoczęła pracę pedagogiczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Wychowała kilkudziesięciu absolwentów, z których wielu pozostaje solistami światowych scen operowych i estrad. Wielokrotnie była członkiem jury krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych.

Odznaczenia

Przyznano Jej szereg odznaczeń, nagród i wyróżnień, m.in.: Krzyż Kawalerski (1953), Oficerski (1959) i Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1976), Medal Polonia Mater Nostra Est (1996), Nagrodę Państwową II stopnia (1973), nagrody ministra kultury i sztuki (1982, 1989, 1994), tytuł Zasłużony dla Kultury Narodowej (1990) tytuł Zasłużony Obywatel Miasta Poznania, Nagrodę Indywidualną Województwa Poznańskiego (1969), tytuł Wielkopolanin Roku 1972. Za osiągnięcia w pracy pedagogicznej rektor Akademii Muzycznej w Poznaniu przyznał Jej nagrody w 1987 i 1990. Z rąk Prezydenta Lecha Wałęsy otrzymała w 1993 nominację profesorską, a rok później Nagrodę Indywidualną Ministra Kultury i Sztuki.

3 maja 1996 Fundacja Pamięci Narodu Polskiego przyznała Jej medal Polonia Mater Nostra Est. Zmarła w dniu 5 października 1996 r. Spoczęła w Alei Zasłużonych Cmentarza Komunalnego na Junikowie w Poznaniu.

Tablica pamiątkowa

W dniu 5 grudnia 2011 roku w ramach obchodów 15-lecia śmierci Antoniny Kaweckiej, jej wnuk, Wojciech Kulesza dokonał odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Została ona umieszczona na budynku, w którym mieszkała Artystka, w Poznaniu, przy ul. Libelta 1. O tym wydarzeniu, pisał między innymi Polska Głos Wielkopolski[2]

Fundacja im. Antoniny Kaweckiej

W 1999 powołana została do życia Fundacja im. Antoniny Kaweckiej, która stawia sobie za cele m.in.

  • ochrona dorobku artystycznego i pedagogicznego Antoniny Kaweckiej,
  • kultywowanie pamięci o Artystce,
  • podejmowanie działań na rzecz rozwoju, popularyzacji sztuki operowej i liryki wokalnej,
  • wspieranie rozwoju polskiej wokalistyki oraz promowanie młodych talentów.

Prezesem Fundacji w latach 2003-2009 był Jaromir Trafankowski.

Przypisy

  1. Polska Fundacja Muzyczna: Kalendarium Muzyczne – Październik (pol.). pfm.waw.pl. [dostęp 2011-09-05].
  2. Marek Zaradniak: Odsłonięto tablicę upamiętniającą Antoninę Kawecką (pol.). gloswielkopolski.pl. [dostęp 2012-12-05].

Bibliografia

  • Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 56. ISBN 83-60353-11-5. 

Linki zewnętrzne