Alfons Rezler (Rösler, Rözler) (ur. 1907, zm. 1939) – muzyk, pedagog, polski działacz kultury, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego^[1].

Biografia

Urodził się 3 listopada 1907 r. we wsi Moszczenica w powiecie piotrkowskim. Był synem Edmunda, mistrza tkackiego w Zduńskiej Woli i Huldy z Ehrentrautów (Ohrentrautów) – Niemców, którzy w drugiej połowie XIX w. przybyli na ziemie polskie. Jego starszym bratem był Edmund Rezler, a młodszym – Arnold Rezler.

Wychowywał się w atmosferze rodzinnego muzykowania. Do szkoły powszechnej i gimnazjum uczęszczał w Zduńskiej Woli. Kształcił się w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu, które ukończył w 1931 r. We wrześniu tego roku przeprowadził się do Bydgoszczy, równocześnie studiując muzykologię na Uniwersytecie Poznańskim. W 1934 r. uzyskał stopień magistra filozofii na tej uczelni. W czasie studiów waz z braćmi: Arnoldem, Edmundem oraz Włodzimierą Kunz (przyszłą żoną Arnolda) i Leszkiem Rezlerem (kuzynem) utworzyli kwintet fortepianowy Rezlerów. Zespół ten występował m.in. w poznańskiej rozgłośni radiowej.

Od 1934 r. pracował jako nauczyciel w Miejskim Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy. Oprócz pracy pedagogicznej czynnie zaangażował się w działającym przy konserwatorium Collegium Musicum, a od 1933 r. kierował także chórem i orkiestrą Konserwatorium Muzycznego. W czasie bezpłatnych wieczorków muzycznych poświęconych muzyce poważnej, zwłaszcza kameralnej, grał na skrzypcach i altówce. W 1938 r. bydgoski Zarząd Miejski przyznał mu stypendium na pogłębienie studiów z zakresu dyrygentury u znanego profesora Hermanna Abendrotha w Lipsku, gdzie latem 1938 r. doskonalił swoje umiejętności. Od 1937 r. udzielał się w sekcji muzycznej Rady Artystyczno-Kulturalnej w Bydgoszczy. Na początku 1938 r. zorganizował w Bydgoszczy orkiestrę symfoniczną. Od października 1938 r. należał do współorganizatorów Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego, pełniąc w nim funkcję członka zarządu i kierownika artystycznego. Czynił wiele dla popularyzowania muzyki poważnej wśród mieszkańców Bydgoszczy. Podczas koncertów popularnych wygłaszał słowo wstępne i krótkie prelekcje na temat wykonywanych utworów.

W 1934 r. został dyrygentem bydgoskiego chóru „Arion”, doprowadzając go do wysokiego poziomu artystycznego. W 1937 r. przygotował i wykonał z chórem oratorium „Stworzenie świata” Josepha Haydna wysoko ocenione przez krytykę, a w maju 1939 r. zdobył I miejsce na ogólnopolskim zjeździe chórów w Bydgoszczy.

Po wybuchu II wojny światowej został zmobilizowany jako podporucznik rezerwy. W trakcie kampanii wrześniowej był dowódcą plutonu 61 pułku piechoty w składzie 15 Dywizji Piechoty. Zginął 12 września 1939 r. w walce pod Łowiczem. Został pochowany na cmentarzu w Laskach^[1].

W 1947 r. nadano mu pośmiertnie godność honorowego dyrygenta bydgoskiego chóru „Arion”.

Zobacz też

• Arnold Rezler
• Edmund Rezler

Przypisy

Bibliografia

• Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom III. Bydgoszcz 1996. ISBN 83-85327-32-0, str. 121-122