Alfons Karny
Alfons Karny (ur. 10 listopada 1901 w Białymstoku, zm. 14 sierpnia 1989 w Warszawie) – polski rzeźbiarz. Portretował wybitne postacie polskie (Mikołaj Kopernik, Adam Mickiewicz, Józef Piłsudski) i obce. Jego granitowe i brązowe rzeźby otrzymały złote medale na wystawach w Paryżu i Brukseli.
Życiorys
Urodził się 14 listopada 1901 w biednej rodzinie w Białymstoku.
W 1920 zaciągnął się do armii gen. Józefa Hallera, z którą walczy na froncie.
W 1923 osiedlił się Warszawie. W 1924 roku rozpoczynał studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Tadeusza Breyera. W 1925 rzeźby Karnego zostały zaprezentowane na wystawie prac uczniów wyższych szkół artystycznych w ramach Międzynarodowej Wystawy Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.
Po ukończeniu nauki w 1930 roku artysta wyjechał do Francji, Niemiec i Belgii w ramach stypendium.
W 1939 rzeźby Karnego wystawiane były w Londynie, a potem w Nowym Jorku – skąd już nie wróciły w związku z wybuchem wojny.
Podczas kampanii wrześniowej wskutek bombardowaniu uległą zniszczeniu pracownia artysty wraz ze znajdującymi się w niej dziełami. W latach 1940–1945 artysta intensywnie tworzył w nowym miejscu, które było też placówką tajnego uniwersytetu. Podczas powstania warszawskiego ponownie tracił pracownię i część swych rzeźb.
Po wojnie Karny znalazł się w nurcie polskiego socrealizmu. Jednak jego prace z tego okresu, choć podejmowały pożądane wówczas tematy, pod względem stylistycznym nie odbiegały daleko od form, które ukonstytuowały się w twórczości artysty w latach trzydziestych. W 1949 otrzymał pracownię w Warszawie przy ulicy Wiejskiej. W 1960 rzeźbiarz urządził sobie wakacyjną pracownię w Gdańsku, dokąd wyjeżdżał od tej pory co rok w okresie letnim.
W 1963 ruszyła pierwsza indywidualna wystawa Karnego – objazdowy pokaz jego rzeźb.
Alfons Karny zmarł 14 sierpnia 1989, po krótkiej chorobie. Pochówku dokonano na Starych Powązkach w Warszawie przy Alei Zasłużonych. We wrześniu odbyła się pośmiertna wystawa artysty, przygotowana jeszcze za jego życia.
Od 1974 prace artysty eksponowane są w Muzeum Okręgowym w Białymstoku, a od 19 marca 1993 w Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego w Białymstoku.
Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia
Polskie
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1955)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1952)[1]
- Złoty Krzyż Zasługi (1952)
- Medal Zasłużony dla kultury narodowej (1988)
- Medal Brązowy (1930) i Medal Srebrny (1930) na Salonie Dorocznym w Zachęcie
- Nagroda Artystyczna miasta Warszawy za całokształt twórczości (1934)
- I nagroda w konkursie Dziecko w sztuce polskiej (1938)
- II nagroda na I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki (1950)
- Nagroda Państwowa II Stopnia (1951)
- Nagroda II Stopnia Ministra Obrony Narodowej (1961)
- Nagroda ministra kultury i sztuki I stopnia (22 lipca 1973)[2]
- Nagroda Państwowa I stopnia za całokształt twórczości w dziedzinie rzeźby (1978)
- Wyróżnienie na Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1928)
Zagraniczne
- Złoty Medal i Order króla Leopolda III na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Brukseli (1934)
- Złoty Medal na wystawie Sztuka i Technika w Paryżu (1937)
Przypisy
- ↑ M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078
- ↑ Dziennik Polski, rok XXIX, nr 172 (9145), s. 2.