Alfons Karny

Skocz do: nawigacji, szukaj
Grób Alfonsa Karnego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Alfons Karny (ur. 10 listopada 1901 w Białymstoku, zm. 14 sierpnia 1989 w Warszawie) – polski rzeźbiarz. Portretował wybitne postacie polskie (Mikołaj Kopernik, Adam Mickiewicz, Józef Piłsudski) i obce. Jego granitowe i brązowe rzeźby otrzymały złote medale na wystawach w Paryżu i Brukseli.

Życiorys

Urodził się 14 listopada 1901 w biednej rodzinie w Białymstoku.

W 1920 zaciągnął się do armii gen. Józefa Hallera, z którą walczy na froncie.

W 1923 osiedlił się Warszawie. W 1924 roku rozpoczynał studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Tadeusza Breyera. W 1925 rzeźby Karnego zostały zaprezentowane na wystawie prac uczniów wyższych szkół artystycznych w ramach Międzynarodowej Wystawy Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.

Po ukończeniu nauki w 1930 roku artysta wyjechał do Francji, Niemiec i Belgii w ramach stypendium.

W 1939 rzeźby Karnego wystawiane były w Londynie, a potem w Nowym Jorku – skąd już nie wróciły w związku z wybuchem wojny.

Podczas kampanii wrześniowej wskutek bombardowaniu uległą zniszczeniu pracownia artysty wraz ze znajdującymi się w niej dziełami. W latach 1940–1945 artysta intensywnie tworzył w nowym miejscu, które było też placówką tajnego uniwersytetu. Podczas powstania warszawskiego ponownie tracił pracownię i część swych rzeźb.

Po wojnie Karny znalazł się w nurcie polskiego socrealizmu. Jednak jego prace z tego okresu, choć podejmowały pożądane wówczas tematy, pod względem stylistycznym nie odbiegały daleko od form, które ukonstytuowały się w twórczości artysty w latach trzydziestych. W 1949 otrzymał pracownię w Warszawie przy ulicy Wiejskiej. W 1960 rzeźbiarz urządził sobie wakacyjną pracownię w Gdańsku, dokąd wyjeżdżał od tej pory co rok w okresie letnim.

W 1963 ruszyła pierwsza indywidualna wystawa Karnego – objazdowy pokaz jego rzeźb.

Alfons Karny zmarł 14 sierpnia 1989, po krótkiej chorobie. Pochówku dokonano na Starych Powązkach w Warszawie przy Alei Zasłużonych. We wrześniu odbyła się pośmiertna wystawa artysty, przygotowana jeszcze za jego życia.

Od 1974 prace artysty eksponowane są w Muzeum Okręgowym w Białymstoku, a od 19 marca 1993 w Muzeum Rzeźby Alfonsa Karnego w Białymstoku.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

Polskie

  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1955)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1952)[1]
  • Złoty Krzyż Zasługi (1952)
  • Medal Zasłużony dla kultury narodowej (1988)
  • Medal Brązowy (1930) i Medal Srebrny (1930) na Salonie Dorocznym w Zachęcie
  • Nagroda Artystyczna miasta Warszawy za całokształt twórczości (1934)
  • I nagroda w konkursie Dziecko w sztuce polskiej (1938)
  • II nagroda na I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki (1950)
  • Nagroda Państwowa II Stopnia (1951)
  • Nagroda II Stopnia Ministra Obrony Narodowej (1961)
  • Nagroda ministra kultury i sztuki I stopnia (22 lipca 1973)[2]
  • Nagroda Państwowa I stopnia za całokształt twórczości w dziedzinie rzeźby (1978)
  • Wyróżnienie na Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1928)

Zagraniczne

  • Złoty Medal i Order króla Leopolda III na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Brukseli (1934)
  • Złoty Medal na wystawie Sztuka i Technika w Paryżu (1937)

Przypisy

  1. M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078
  2. Dziennik Polski, rok XXIX, nr 172 (9145), s. 2.

Linki zewnętrzne